Afgelopen donderdagavond na de brainstorm met Fronteer Strategy en Achmea reed ik hongerig van Amsterdam naar Groningen. Die grote gele M komt dan een keer of wat voorbij, en al maanden rij ik gewoon door, niets aan de hand. Maar op de een of andere manier… bij Franeker, waar ik overigens nog nooit eerder ben geweest, bezweek ik toch en bestelde bij de McDonalds:
1x Quarter Pounder
1x Chicken McNuggets met Curry
1x Medium Friet met, uiteraard, 2x frietsaus.
Ik vind postmix niet te zuipen, dus het bleef bij water.
Na 10 minuten smakelijk schranzen zat alles d’r in en terwijl ik naar buiten liep kreeg ik al weer honger, terwijl het toch ook zo voelde alsof er een enorme baksteen in mijn maag leek te zitten. Het valt me op dat vrijwel iedere keer als mensen het over de McDonalds hebben, zij ook wel iets zeggen over die baksteen in je maag terwijl je toch hongerig blijft. Hoe komt dat nou toch?
Ik kwam al surfende het expirement van Morgan Spurlock tegen, die hij ook al deed in zijn documentaire Supersize Me. De verschillende type burgers gaan gewoon rotten zoals het hoort, al doet de BigMac er al opmerkelijk lang over, maar er blijkt toch wel echt iets vreemds aan de hand met de frietjes… misschien een deel van het antwoord?
Kortom, mijn besluit staat vast: Nooit meer friet van de McDonalds!
Daarentegen ben ik altijd al een enorme fan van De Belgische Frieten van de familie Waterloo geweest. Een begrip in het noorden van Nederland als het gaat om verse Vlaamse friet. De friet wordt ter plaatse, dwz de marktkraam, vers gesneden en er zit liefde en veel energie in het product en dat proef je.
Het leuke vind ik dat de familie Waterloo op hun website kort laat zien hoe die frietjes van het land naar de welbekende puntzak komen.

De gebroeders Waterloo op hun eigen akker waar de aardappels worden verbouwd.

Milano bewerkt het Groninger land.

De broers voor een goede oogst frietaardappels.

De aardappels worden gesorteerd zodat de kwaliteit gewaarborgd blijft.

De aardappels worden met de hand gepit en in plastic tonnen verpakt. Gekoeld worden ze naar de frituurkramen gebracht.

De aardappels worden vlak voor het bakken gesneden tot de welbekende Vlaamse frieten.

Heerlijke frieten in een puntzak. Liefst met dubbele mayo ;)
Ben benieuwd of McDonalds ook graag laat zien hoe hun producten van begin tot eind bij de consument terecht komt. Tot nu toe in ieder geval niet en lijkt het een verre van transparant proces, met een verre van gewenst resultaat voor de mens en de natuur.
Mocht je de film “Supersize Me” nog niet hebben gezien… bij deze:





