Toch mooi om te merken dat ik vaak voor mijn vakantie nog de behoefte heb om wat de wereld in te slingeren, dus dat doen we dan ook maar! Het lijkt wel een samenvatting van zowel persoonlijke bevindingen als dingen die me opvallen in onze samenleving. Oeh wat klinkt dat zwaar, maar zo bedoel ik het niet hoor!
Alhoewel… Het is toch wel bijzonder vind ik… We hebben vorige week maar besloten met z’n allen dat we het goed vinden dat landen met een te hoge schuld, geholpen worden met een nog hogere schuld. David Bowie heeft in samenwerking met Giorgio Moroder ooit een prachtig bij dit type taferelen passend lied gemaakt genaamd “Cat People“, met de tekst: “I’ve been putting out fire with gasoline.” Dat is wat het is… Met meer dan 700 miljard (zegge: zevenhonderdmiljard) euro staan we voor ze klaar. Het duizelt me wel. U begrijpt net als ik dat we voor een dergelijk bedrag met gemak de hele wereld van zonneenergie kunnen voorzien en onszelf in één klap van heel erg veel problemen kunnen verlossen, terwijl het nu in de zakken van bankiers verdwijnt, maar dat geheel terzijde. Terug naar de enorme schuld. Waar hebben we dat eerder gezien?
- november 2006 -
Ja mensen… Nederland staat er inderdaad ook lekker voor:
Maar dat wederom geheel terzijde, tot zo ver het vleugje sense of urgency, terug naar ‘t verhaal. ;)
Het bedrijfsleven ziet de 3 P’s, genaamd People, Planet, Profit, als maatschappelijk verantwoord ondernemen. People en Planet lijkt me niets op tegen, maar Profit, als in winst in geld, voor aandeelhouders, is in geen geval van maatschappelijk(!) belang. Dat we banken of energiemaatschappijen die honderden miljoenen winst maken als iets goeds zien, is iets dat me dag in dag uit verwondert. Die winsten zijn gewoon een soort verkapte belasting, alleen dan zie je het nooit meer terug. Heb ik dan, als ondernemer of werknemer, iets tegen Profit? Nee, op zich heb ik daar niets op tegen, maar wel als het over gemeengoed en het vervullen van eerste levensbehoeften gaat.
Echter, waar de focus ligt op geld verdienen en winst maken, verliest men vaak de betekenis van het werk cq resultaat uit het oog. Gisteren werd ik door @markv geattendeerd op dit briljante filmpje dat op een verhelderende tot de verbeelding sprekende manier uitlegt hoe het zit met drijfveren van mensen, en invloed van belangen, beloningen, winst en betekenis. Ik kan het iedereen, maar vooral werkgevers en aandeelhouders, ten zeerste aanbevelen dit aandachtig te bekijken.
Het Cherrytwist systeem, dat ik ten tijde van de oprichting onder de aandacht bracht, is gebaseerd op de kracht van de drijfveren die passie en compassie dragen. Compassie is voor mij als je zegt: “Wow, wat jij doet (passie!), dat vind ik tof! Ik help je graag!”. Compassie voelt als een innerlijke glimlach. De markt van compassie is groter en duurzamer dan de markt van schuld. Schuld kun je wellicht aflossen, maar als je de schuld hebt afgelost ben je vrij en is er geen band meer, terwijl het probleem blijft. Compassie komt voort uit een persoonlijke klik met de passie van een ander.
Er staat nu ontwikkelingssamenwerking, maar dat kunnen natuurlijk veel meer vormen van samenwerking zijn. Het gaat er voor mij om dat ze van sociale betekenis zijn en van duurzame aard. Zie ook de Cherrytwist roadmap voor samenwerking.
Uiteindelijk gaat het om het leveren van toegevoegde waarde. Dat klinkt logisch, zou je zeggen… Je zou namelijk kunnen stellen dat dit tot uiting komt in winst, maar in de realiteit blijken winst en toegevoegde waarde liggen veel verder van elkaar af dan betekenis en toegevoegde waarde. De vraag die wordt gesteld is ook anders: “Hoe kan ik van meer betekenis zijn voor mijn klant?” versus “Hoe kan ik meer winst maken… voor mijn klant?” Inderdaad, dat loopt voor geen meter. Ik zou daarom een suggestie willen doen voor een nieuwe invulling van de 3 P’s: People, Planet, Purpose!
Met dank aan @AlfonsT voor het maken van de bovenstaande afbeelding
Dit is gelukkig niet echt iets nieuws, het gebeurt al in diverse hoeken en gaten. Een voorbeeld dat ik kan noemen is Thijs van den Berg. Thijs is 30 jaar oud, woont op Schiermonnikoog en is eigenaar van het succesvolle bedrijf Thijs’ Vliegerparadijs. Onlangs heeft Thijs Stichting Bevlogen opgericht, waar hij zich bijna fulltime op stort. De stichting richt zich op het ontwikkelen van talenten van jongeren. Of zoals zij dat zelf mooi verwoorden: “Zoveel mensen, zoveel wegen. Voor sommigen voelen de gebaande paden niet eigen en gaat het lopen daarover niet makkelijk. Stichting Bevlogen wil jongeren die behoefte hebben aan een eigen weg deze mogelijkheid bieden. De kern van verandering is dat alle individuele mensen gaan beseffen hoe uitzonderlijk groot hun mogelijkheden zijn. Hierin wil Stichting Bevlogen een positieve stimulans zijn.”
Ik mag mijzelf een gelukkig mens prijzen, want ik heb inmiddels twee groepen jongeren op Schier mee mogen maken. Het genoegen is met geen pen te beschrijven. Zie hier het filmpje over Thijs, de stichting en de eerste groep:
Een verslag van de tweede groep vind je hier.
Zo te horen en zien is econoom, emeritus hoogleraar, publicist en columnist Arnold Heertje het met de 3 nieuwe P’s eens:
Reacties, kritiek, toevoegingen en tips worden zoals altijd gewaardeerd!
Tot over twee weken in juni!
